Άνοιγμα στην Περιφέρεια Πελοποννήσου για συνεργασία και μεταφορά τεχνογνωσίας σε υψηλότατο επίπεδο, κάνει η Δημοκρατία της Βόρειας Βεστφαλίας Ρηνανίας με επιστολή της Υπουργού Εξωτερικών Ανγκέλικα Σβαλ Ντιρέν εκ μέρους της Χανελόρε Κραφτ, επανεκλεγείσας Προέδρου και υπέρμαχο της συνταγής «ήπιας προσαρμογής» του δημόσιου χρέους του κρατιδίου.

μέσω Επιστολή της Υπουργού Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Βόρεια ς Βεστφαλίας Ρηνανίας στον Πέτρο Τατούλη – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

Με επιστολή παρέμβαση, προς το προεδρείο της ΕΝΠΕ και τους Αιρετούς Περιφερειάρχες όλης της χώρας, ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης ζητά την άμεση σύγκλιση του οργάνου και την ενεργοποίηση του απέναντι στην διαφαινόμενη ακυβερνησία η οποία αναδεικνύει πλέον ότι «Η Νέα Ελλάδα, μόνο μέσα από την ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ των Περιφερειών μπορεί να αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά«.

Ζητώ από τον Περιφερειάρχη Αττικής και πρόεδρο της ΕΝΠΕ να δρομολογήσει συνάντηση των 13 Περιφερειαρχών ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ

Στο πλαίσιο αυτής της παρέμβασής μου αναφέρει ο Πέτρος Τατούλης, «ζητώ από τον Περιφερειάρχη Αττικής και πρόεδρο της ΕΝΠΕ να δρομολογήσει συνάντηση των 13 Περιφερειαρχών ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ και αμέσως μετά συνέντευξη Τύπου προκειμένου αφενός να γίνει σαφής η πολιτική μας εγρήγορση και ετοιμότητα ως απόδειξη εθνικής υπευθυνότητας και αφετέρου να προβληθεί η δυναμική της περιφερειοποίησης και η δυνατότητα του θεσμού να αποτελέσει πόλο αξιοπιστίας, σταθερότητας και νηφαλιότητας αυτές τις στιγμές της ολιστικής διολίσθησης του συστήματος σε επικίνδυνες ατραπούς«.

Όποιος διακυβεύσει το μέλλον της χώρας, θα μας βρει σκληρά απέναντι, όχι στο θεωρητικό επίπεδο, αλλά στην καθημερινή πρακτική της άσκησης των εξουσιών μας όπως προβλέπεται από το Νόμο

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου σημειώνει χαρακτηριστικά στην επιστολή του ότι «Οι Περιφέρειες είναι αυτή τη στιγμή το μοναδικό ανάχωμα, ο μόνος πόλος σταθερότητας, η μόνη δυνατότητα της χώρας να ανατρέψει άμεσα το FACELOSS που έχει υποστεί εξαιτίας της βαθιάς και χρόνιας παθογένειας του πολιτικού συστήματος«  υπογραμμίζοντας ότι «όποιος διακυβεύσει το μέλλον της χώρας, θα μας βρει σκληρά απέναντι, όχι στο θεωρητικό επίπεδο, αλλά στην καθημερινή πρακτική της άσκησης των εξουσιών μας όπως προβλέπεται από το Νόμο» για να καταλήξει «ο τόπος πρέπει να κυβερνηθεί με ασφάλεια σε επίπεδο περιφερειακών διοικήσεων, την ώρα που οι παρατεταμένες και οξυμμένες προεκλογικές περίοδοι θα μας βυθίζουν κι άλλο στην κρίση«.

Σήμερα είναι η στιγμή της μεγάλης μας ευθύνης

«Σήμερα είναι η στιγμή της μεγάλης μας ευθύνης» συνεχίζει ο Πέτρος Τατούλης στην επιστολή του υπογραμμίζοντας ότι «πρέπει να βγούμε μπροστά από το περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων, όπου θέλουν να απομονώσουν το θεσμό τα διάφορα κέντρα εξουσίας που έχουν κάνει τις συμφωνίες τους με κόμματα ή με το πολιτικό προσωπικό, όχι με στόχο να βγουν οι πολίτες από την κρίση, αλλά προκειμένου οι ίδιοι να πλειοδοτήσουν πάνω στην κρίση κομίζοντας τεράστια ίδια οφέλη«.

Η Ευρώπη και η διεθνής κοινότητα έχει έναν σταθερό διαπραγματευτή. Τους 13 Περιφερειάρχες δεν υπάρχει για εμάς κανένα δίλημμα “Ευρώ ή Δραχμή

Η Ευρώπη και η διεθνής κοινότητα έχει έναν σταθερό διαπραγματευτή. Τους 13 Περιφερειάρχεςκαταλήγει ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου τονίζοντας ότι «οφείλουμε εμείς αυτή τη στιγμή να κάνουμε ξεκάθαρη την θέση μας ότι δεν υπάρχει για εμάς κανένα δίλημμα “Ευρώ ή Δραχμή”.

Όποιος ένεκα δόλου ή ανοησίας ή ιδεοληψίας, με ενέργειες ή παραλείψεις του θέσει σε κίνδυνο αυτό το κεκτημένο δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί επικίνδυνος για τον τόπο

Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας είναι ειλημμένη απόφαση των Ελλήνων και δεν αμφισβητείται συνέχισε ο Περιφερειάρχης στην επιστολή του προς την ΕΝΠΕ και τους ομολόγους του σημειώνοντας ότι.» Όποιος ένεκα δόλου ή ανοησίας ή ιδεοληψίας, με ενέργειες ή παραλείψεις του θέσει σε κίνδυνο αυτό το κεκτημένο δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί επικίνδυνος για τον τόπο«.

μέσω Άμεση σύγκλιση της ΕΝΠΕ ζητά ο Πέτρος Τατούλης για την θωράκι ση της χώρας από την ακυβερνησία – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

Μεγάλη περιπέτεια της χώρας με ανάγκη ρηξικέλευθων αποφάσεων χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των εκλογών ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Τρίτη 8 Μάιου.

μέσω Είναι το ίδιο επικίνδυνη η ακυβερνησία με μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ξεκάθαρους πολιτικούς άξονες – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

μέσω 252,5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟ ΝΝΗΣΟΥ – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

Μεγάλη περιπέτεια της χώρας με ανάγκη ρηξικέλευθων αποφάσεων χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των εκλογών ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Τρίτη 8 Μάιου. «Είναι ψευτοδίλημμα η επιλογή της ακυβερνησίας ή της δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, ή εθνικής σωτηρίας. Η υγιείς πολιτικές δυνάμεις πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους με καθαρό λόγο. Είναι ανεπίτρεπτη η εκμετάλλευση του θυμού των πολιτών από τους νικητές ή τους ηττημένους. Οι πολίτες είναι δημιουργικά θυμωμένοι και αυτό υπεύθυνα πρέπει να το αντιληφθούν οι πολιτικές δυνάμεις».

μέσω Είναι το ίδιο επικίνδυνη η ακυβερνησία με μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ξεκάθαρους πολιτικούς άξονες – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

- Η ιδεολογία του λαϊκισμού που διατρέχει το σύνολο των πολιτικών ηγεσιών έριξε τα τείχη ανάμεσα στα κόμματα εξουσίας και τα κόμματα διαμαρτυρίας.

- Την επομένη των εκλογών θα εκκινήσει η αναζήτηση μιας νέας εμπιστοσύνης ανάμεσα στις υγιείς δυνάμεις της χώρας

- Η Νέα Ελλάδα θα αποτελέσει το κομβικό σημείο επανένωσης όλων εκείνων που πιστεύουν στην αστική δημοκρατία

- Η Νέα Ελλάδα δεν θα έλθει από τους νικητές και τους ηττημένους της εκλογικής αναμέτρησης.

- Η Νέα Ελλάδα θα εκκινήσει από τις υγιείς δυνάμεις του τόπου, από όπου κι αν αυτές προέρχονται, με στόχο τη θεμελίωση της αστικής δημοκρατίας.

- Η προσπάθεια ενοχοποίησης του θυμού των πολιτών θα γεννήσει τη βία.

-    Η ιδεολογία του λαϊκισμού που διατρέχει το σύνολο των πολιτικών ηγεσιών έριξε τα τείχη ανάμεσα στα κόμματα εξουσίας και τα κόμματα διαμαρτυρίας.
-    Την επομένη των εκλογών θα εκκινήσει η αναζήτηση μιας νέας εμπιστοσύνης ανάμεσα στις υγιείς δυνάμεις της χώρας
-    Η Νέα Ελλάδα θα αποτελέσει το κομβικό σημείο επανένωσης όλων εκείνων που πιστεύουν στην αστική δημοκρατία
-    Η Νέα Ελλάδα δεν θα έλθει από τους νικητές και τους ηττημένους της εκλογικής αναμέτρησης.
-    Η Νέα Ελλάδα θα εκκινήσει από τις υγιείς δυνάμεις του τόπου, από όπου κι αν αυτές προέρχονται, με στόχο τη θεμελίωση της αστικής δημοκρατίας.
-    Η προσπάθεια ενοχοποίησης του θυμού των πολιτών θα γεννήσει τη βία.

Οι διάφορες πολιτικές ηγεσίες σε μία ανέλπιδα προσπάθεια επιβίωσης κάποιοι, ευόδωσης προσωπικής ματαιοδοξίας κάποιοι άλλοι διαγκωνίζονται τις τελευταίες εβδομάδες με ένα στόχο: ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα το θυμό των πολιτών. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Οι πρώτοι επιχειρούν να ενοχοποιήσουν αυτόν τον θυμό. Οι άλλοι να τον συνδέσουν με μια επιγενόμενη πολιτική αλλαγή. Και οι δύο σφάλλουν. Οι μεν διότι αγνοούν ιστορικά  τη βία που γεννά αυτή η ενοχοποίηση και οι δεύτεροι επειδή  συνδέουν την πολιτική αποτύπωση του θυμού (εννοώ το ανατρεπτικό εκλογικό αποτέλεσμα) με τη λαϊκή εντολή περί συνολικής αλλαγής, αγνοώντας ωστόσο την ίδια την αλλαγή της εποχής. Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου μιλούσε για αλλαγή και ρίγη διαπερνούσαν τη ραχοκοκαλιά της αναδυόμενης μέσης αστικής τάξης έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Η σημερινή αλλαγή που αστόχως προσιδιάζεται με σεισμό γεννά συνειρμικά σκέψεις περαιτέρω καταστροφής. Πάντως και οι δυο απόψεις, είτε ενοχοποιούν το θυμό είτε τον παρερμηνεύουν αδυνατούν να αξιοποιήσουν το πολιτικό πρόκριμα: τη θετική αξιοποίηση αυτού του θυμού και την απελευθέρωση των δημιουργικών πολιτικών υγειών δυνάμεων της κοινωνίας που η έκφραση αυτού του θυμού θα σημάνει.

Ο δικομματισμός είχε αρχίσει εδώ και καιρό να φθίνει. Κάποιοι το είπαμε εγκαίρως διαγιγνώσκοντας με  ρεαλισμό την παθογένεια και τη συμπτωματολογία. Η ιδεολογία του λαϊκισμού που διατρέχει το σύνολο των πολιτικών ηγεσιών έριξε τα τείχη ανάμεσα στα κόμματα εξουσίας και τα κόμματα διαμαρτυρίας. Όλα φαίνονται ίδια: Αυτή είναι η ασθένεια του πολιτικού συστήματος που οδήγησε στην συγκεκριμένη εκλογική ανατροπή. Οι αναλαμπές πολιτικής υπευθυνότητας μέσα στην συνολική στάση ανευθυνότητας και συγκυριακής πολιτικής από τη μια πλευρά και η καθυπόταξη των κομμάτων στις προσωπικές ιδιοτέλειες των πολιτικών ηγεσιών και της παρέας τους από την άλλη, έκανε τα μεγάλα κόμματα μικρά και τα μικρά μεγάλα.

Από την αρχή της προεκλογικής περιόδου επισημαίνω σε όλους τους τόνους ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν έχει ενδιαφέρον ως προς την καταγραφή των ποσοστών, ούτε ως προς τη θέση κατάταξης των πολιτικών κομμάτων. Αντίθετα, το εκλογικό αποτέλεσμα συνομολογεί την απαξίωση του πολιτικού συστήματος από τους πολίτες και την άρση της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος από το πολιτικό προσωπικό.

Την επομένη των εκλογών θα εκκινήσει η αναζήτηση μιας νέας εμπιστοσύνης ανάμεσα στις υγιείς δυνάμεις της χώρας, που προέρχονται από την ίδια την κοινωνία, από τον πολιτικό κόσμο όλων των αποχρώσεων, από τις υγιείς τάξεις της οικονομίας, από τον παραγωγικό ιστό. Μέσα από την οικοδόμηση αυτής της εμπιστοσύνης θα εξευρεθούν οι δυνάμεις που θα χτίσουν τη Νέα Ελλάδα. Το έλλειμμα ιδεολογικής προσέγγισης των μεγάλων ζητημάτων που απασχολούν την χώρα και η υιοθέτηση της αριστερής κοινωνικής ψευτοευαισθησίας από όλους τους κομματικούς χώρους έχει φθάσει στο σημερινό σημείο διάρρηξης των κομματικών τειχών.

Η Νέα Ελλάδα θα αποτελέσει το κομβικό σημείο επανένωσης όλων εκείνων που πιστεύουν στην αστική δημοκρατία και θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του αστικού πολιτικού ιστού, συνυπογράφοντας ένα μίνιμουμ θέσεων και απόψεων, πάνω στο οποίο μπορεί να στηριχτεί η σωτηρία της χώρας, αλλά και της ευρωπαϊκής ιδέας.

Ο σεβασμός στους νόμους και τους κανόνες με τρόπο αδιαπραγμάτευτο και ανεξάρτητο από πολιτικές ιδεοληψίες που θεωρούν για παράδειγμα την αριστερή ήπια βία λαϊκό δικαίωμα και έκφραση οργής, ενώ τη δεξιά  φασιστικό κίνδυνο.

Η ανάδειξη των υγιών δυνάμεων στην οικονομία και ο διαχωρισμός τους από τη διαπλοκή και την τραπεζική μαφία (bankster).

Η ανατροπή του face loss που έχει υποστεί η χώρα στη διεθνή κοινότητα μέσα από την περιφερειοποίηση και τη μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στις περιφερειακές διοικήσεις.

Η ανάδειξη αυτού του μοντέλου διακυβέρνησης στην Ευρώπη ως  μόνης διεξόδου της Ένωσης στην κατεύθυνση της πολιτικής της ενοποίησης.

Η τόνωση της ανάπτυξης μέσα από μακρόπνοους περιφερειακούς στρατηγικούς σχεδιασμούς, που θα εξασφαλίζουν τη συνεκτικότητα των ενεργειών και την κοινωνική συναίνεση των τοπικών κοινωνιών και θα απομακρύνουν το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας από τις οριζόντιες, πελατειακές, επιδοματικές και συγκυριακές πολιτικές που δεν προσέδωσαν διαχρονικά καμία πρόσθετη αξία στην πραγματική οικονομία.

Το μέλλον της χώρας δεν μπορεί να στηριχτεί στους δήθεν νικητές και τους δήθεν ηττημένους αυτής της αναμέτρησης. Οι επικοινωνίστικοι ακτιβισμοί που επιχειρήθηκαν με άκομψο τρόπο από όλες τις κομματικές ηγεσίες έχουν πήλινα πόδια. Η σημερινή εποχή δεν έχει καμία σχέση με την εποχή που διέπρεψαν οι μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολίτευσης. Κι αυτό διότι το σημερινό κάλεσμα, δεν είναι κάλεσμα για πελατειακή διαχείριση των πόρων στο πλαίσιο της άσκησης μιας λαϊκίστικης πολιτικής, αλλά επιτακτική ανάγκη για γέννηση πλούτου. Κι αυτό απαιτεί σχεδιασμό, σοβαρότητα, νηφαλιότητα και σκληρή δουλειά. Η Νέα Ελλάδα που θέλουμε είναι η παραγωγική Ελλάδα. Κι αυτήν μπορούν να την χτίσουν μόνο οι παραγωγικοί, δημιουργικοί, έστω και θυμωμένοι σήμερα Έλληνες.

μέσω enikos.gr – Πολιτική: Πέντε θέσεις για την Ελλάδα.

«Το μοντέλο της Πελοποννήσου ανοίγει δρόμους για τη Νέα Ελλάδα»

1. Πώς είναι το προεκλογικό κλίμα στην Πελοπόννησο;

Μέχρι σήμερα, καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, η προεκλογική περίοδος χαρακτηριζόταν από εξαγγελίες παροχών. Από τις εκλογές των παροχών οδεύουμε σήμερα σε εκλογική διαδικασία λιντσαρίσματος όχι απλώς των πολιτικών, αλλά του συνόλου του πολιτικού συστήματος και των θεσμών που λειτουργούν ως οι δορυφόροι του. Και αυτό έχει ασφαλώς την προσέγγισή του. Η απαξίωση των θεσμών της δημοκρατίας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε βίαιες  προσεγγίσεις επίλυσης του ολιστικού προβλήματος της χώρας. Δεύτερον, η καθολική κατίσχυση της ιδεολογίας του λαϊκισμού έχει ρίξει τα τείχη που διέκριναν κάποτε τα μικρά κόμματα ( τα οποία δεν είχαν προσδοκία εξουσίας παρά μόνη ευθύνη στείρας αντιπαράθεσης ) από  τα μεγάλα κόμματα εξουσίας (τα οποία είχαν ευθύνη διακυβέρνησης). Ο λαϊκισμός που διατρέχει όλες τις πολιτικές τάξεις, σε συνδυασμό με την αφερεγγυότητα των προσώπων οδηγεί στις εκλογικές ανατροπές που θα καταγραφούν στην εκλογική αναμέτρηση της 6^ης Μαΐου. Πριν από δύο χρόνια στις Περιφερειακές εκλογές στην Πελοπόννησο παρουσιάσαμε μια πρόταση υπέρβασης και ένα Σχέδιο Δράσης που βασίστηκαν στην πολιτική αρχή του άδολου και ακομμάτιστου πατριωτισμού και καταφέραμε κόντρα σε κάθε πρόβλεψη να προσφέρουμε στους συμπολίτες μας μια επιλογή υπερκομματική, την οποία και ενδυνάμωσαν με την ψήφο τους. Σήμερα το πεδίο συναίνεσης που καλλιεργήσαμε το 2010 και το υπερβατικό της μήνυμα απειλείται από μια προεκλογική περίοδο στην οποία όλα τα κόμματα εκπέμπουν μηνύματα που απειλούν την κοινωνική συνεκτικότητα. Η βραχεία μάλιστα βιωσιμότητα των οραμάτων που προτείνουν τα κόμματα οδηγεί τους πολίτες από την οργή στον τρόμο για την επόμενη ημέρα και ο συνδυασμός αυτός μπορεί να αποβεί κοινωνικά μοιραίος, εάν μάλιστα όπως όλα δείχνουν η χώρα θα περάσει μια περίοδο ακυβερνησίας.

1. Είστε ένας έμπειρος πολιτικός και συμμετείχατε σε αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις. Ποια είναι η εκτίμησή σας για την επόμενη μέρα των εκλογών;

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας όμως με την νοοτροπία του αρχοντοχωριάτη κοιτάζει την πυρκαγιά  στο στάβλο του, αγνοώντας την λαίλαπα φωτιάς που έρχεται από την Ευρώπη. Η Ευρώπη από την άλλη βλέπετε χρειάζεται πολιτική ενοποίηση με διαδικασίες που θα αγγίζουν οριζόντια και κάθετα όλους τους λαούς που την συνθέτουν για να αντιμετωπίσει την δική της μεγάλη κρίση. Μια πολιτική ενοποίηση που θα ενσωματώσει μέσα στο DNA της τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας, των ανισοτήτων και των ιδιαιτεροτήτων που θα διαμορφώσουν το πολιτικό διακύβευμα της Νέας Ευρώπης. Η Ευρώπη χρειάζεται ένα New Deal που να ξεκινά από την κοινή πολιτική αντίληψη των λαών της και να καταλήγει σε μια νέα Αναγέννηση στα πρότυπα των Ευρωπαϊκών νοοτροπιών με σεβασμό στην βαθιά και μακρόχρονη ιστορία της. Δυστυχώς δεν έχει γίνει τίποτα 60 χρόνια τώρα με τον «προορισμό» για Ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης στο μοντέλο της Αμερικής, που δημιούργησε την ξεχωριστή οικονομική μηχανή των ΗΠΑ, που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις παγκόσμιες οικονομίες. Στο πλαίσιο αυτό εμείς στην Περιφέρεια Πελοποννήσου αξιολογούμε να ζητήσουμε σε συνεργασία με την Επιτροπή των Περιφερειών της ΕΕ να στηρίξει την πρώτη πρόταση που θα υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Πολιτών, με αίτημα την έκδοση νομοθετικής πράξης, η οποία θα θεσμοθετεί τη σύσταση «Ευρωπαϊκής Περιφερειακής Ομοσπονδίας». Στόχος μας να ξεκινήσει μια πολιτική και όχι μόνο οικονομική προσέγγιση της Ευρώπης των Περιφερειών στην αντιμετώπιση της έλλειψης πολιτικής ένωσης των Ευρωπαίων.

1. Βλέπετε μία ευρεία ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού αμέσως μετά τις εκλογές, με βάση το αποτέλεσμα;

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν έχει σημασία με δεδομένο ότι ο δημόσιος διάλογος βασίζεται στην απαξία, στη λοιδορία και στον εξευτελισμό ένθεν κακείθεν των πολιτικών που συμμετέχουν διεκδικώντας πολιτική νομιμοποίηση για να κυβερνήσουν τη χώρα. Στη πραγματικότητα χρεοκοπεί σήμερα το μοντέλο διακυβέρνησης.  Αυτό το μοντέλο με το οποίο οι πολιτικές ηγεσίες έκρυβαν κάτω από το χαλί τα προβλήματα στο όνομα μιας «δημοκρατικής υπεραισθησίας» και ενός «κοινωνικού κράτους» που βασίστηκε σε «ληστρικές μεθόδους» του δημόσιου πλούτου με τη συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων, δεξιών, σοσιαλιστικών αριστερών και άλλων. Με αυτούς τους όρους όμως δεν υπάρχουν περιθώρια ανανέωσης και ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού Η ανασύνθεση μπορεί να έλθει μέσα από άλλο δίαυλο. Στις επιχειρήσεις λέγεται “Re-engineer”. Με απλά λόγια κλείνουμε τη μία μηχανή και ανοίγουμε την άλλη. Έχω κατ’ επανάληψη μιλήσει για την ανάγκη περιφερειοποίησης τόσο του κράτους όσο και της άσκησης πολιτικής. Το κεντρικό κράτος και η κεντρική κυβέρνηση πρέπει να μείνει στην ενασχόληση της με το δημοσιονομικό πρόβλημα και οι περιφερειακές διοικήσεις να αναλάβουν άμεσα όλες τις υπόλοιπες αρμοδιότητες. Κι αυτό διότι είναι σε καλύτερη επαφή με τους πολίτες, ενώ την ίδια ώρα είναι λιγότερο ευάλωτες σε πιέσεις από τα γνωστά κεντρικά δίκτυα διαπλοκής. Μόνο μέσα από τις περιφέρειες, η χώρα θα μπορέσει σε σύντομα χρονικό διάστημα να αναστρέψει το «face loss» που υπέστη από τους κακούς χειρισμούς κακών πολιτικών.

1. Η Κεντροδεξιά κατεβαίνει στις κάλπες κατακερματισμένη. Υπάρχουν περιθώρια για επανένωσή της; Ποιο πρόσωπο θα μπορούσε να την εγγυηθεί;

Το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα αλλά οι πολιτικές και η εμπιστοσύνη σε αυτές, και σήμερα αντιμετωπίζουμε την ανυπαρξία πολιτικής πρωτοβουλίας σε όλο το πολιτικό φάσμα στην χώρα μας, με όλα τα συνεπακόλουθα φαινόμενα κατακερματισμού του. Δεν είναι μόνο η κεντροδεξιά κατακερματισμένη το ίδιο συμβαίνει και στην κεντροαριστερά. Το παραδοσιακό εκκρεμές βλέπετε ανάμεσα σε δύο ζητούμενα: αύξηση της φτώχιας ή αποδυνάμωση του πλούτου, στο οποίο χτίστηκαν οι οικονομικές θεωρίες του Φιλελευθερισμού και του Σοσιαλισμού βάλλονται πλέον από την παγκοσμιοποιημένη οικονομία, η οποία δεν αφήνει περιθώρια πολιτικών ελιγμών με ταχύτητες μεσαίωνα. Και τα παραδοσιακά κόμματα που καθόρισαν μια μακρά περίοδο δικομματισμού στη χώρα, έχουν πλέον χάσει τους διακριτούς ρόλους οι οποίοι ομαδοποιούσαν τους πολίτες με ταξικούς όρους αλλά και με βάση τις προσδοκίες τους. Οι ανεύθυνες πολιτικές για πολλά χρόνια, και από τα δύο πολυσυλλεκτικά κόμματα, διέλυσαν κυριολεκτικά την σχέση τους με την κοινωνία και έθεσαν τους πολίτες ως αντιπάλους τους, αλλοιώνοντας έτσι την φύση του πολιτικού μας συστήματος. Φαινόμενα πολιτικού τραμπουκισμού που θα αποκτήσουν θεσμική μορφή στην επόμενη Βουλή δημιουργούν ένα πολύ σαθρό δημοκρατικό πλαίσιο το οποίο μόνο πολιτικά προβλήματα υπόσχεται για το μέλλον, από τον ανταγωνισμό λαϊκισμού που θα προκαλέσει μεταξύ δυναμικών μειοψηφιών.

1. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα επιστρέφατε στην κεντρική πολιτική σκηνή;

Νομίζω ότι σας απάντησα ήδη. Οι πολίτες έχουν αποχωρήσει από την κεντρική πολιτική σκηνή. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι όταν καταγράφεται ένα ξεκάθαρο όραμα, που υπηρετείται από ανθρώπους που έχουν διάθεση για δουλειά και στοχοπροσήλωση, οι πολίτες εμπιστεύονται αυτό το όχημα. Αυτό καταδεικνύεται από την κατίσχυση του μοντέλου πολιτικής που ακολουθήσαμε στην Πελοπόννησο και για το οποίο δουλεύουμε ακατάπαυστα προκειμένου να ανοίξει δρόμους για τη Νέα Ελλάδα.

Σε λίγες ώρες ανοίγει η κάλπη μιας πρωτόγνωρης για τη χώρα και τους πολίτες εκλογικής μάχης, αδιάφορη ως προς το αποτέλεσμα, ενδιαφέρουσα ως προς τις διεργασίες που θα την ακολουθήσουν.

μέσω Από τον λαϊκισμό της κρίσης …στη νέα Ελλάδα « Aixmi.gr.

Εκλογές 2012

Η Νέα Ελλάδα μπορεί να ξεκινήσει την επόμενη ημέρα των εκλογών.

Πέτρος Τατούλης: «Ο αστικός κόσμος οφείλει να μην κιοτέψει».

Οι επερχόμενες εκλογές είναι οι πλέον πρωτόγνωρες για τη χώρα. Ταυτόχρονα οι πλέον αδιάφορες, αλλά και ενδιαφέρουσες. Η αποϊδεολογικοποίηση της πολιτικής, η απομάκρυνση των κομμάτων από τις διαχρονικές αρχές και αξίες τους, η άνευ όρων παράδοση του πολιτικού κόσμου στο λαϊκισμό, το έλλειμμα εμπιστοσύνης και φερεγγυότητας των πολιτικών και των θεσμών έχουν ως συνέπεια να καταγραφεί στις επερχόμενες εκλογές είτε η παλλαϊκή οργή (ενδυναμώνοντας τα ακραία κόμματα) ή το πρόκριμα της πολιτικής σταθερότητας (με φορείς τα γνωστά κόμματα εξουσίας).

Είναι αυτές λοιπόν οι εκλογές αδιάφορες , διότι όποια κι αν είναι η έκβαση δεν μπορεί να προσδώσει ουσία στο αποτέλεσμα. Είναι ωστόσο ενδιαφέρουσες, διότι θα λειτουργήσουν ως απαρχή πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών με στόχο την πλήρωση του ελλείμματος εκπροσώπησης του αστικού κόσμου της χώρας.

Ο αστικός κόσμος δεν είναι αυτός που κάποιοι υπονοούν σκιαγραφώντας την πνευματική, πολιτική , επιχειρηματική ελίτ του τόπου. Αυτή η ελίτ άλλωστε δεν είναι που σιώπησε; Παραδόθηκε και αλλοτριώθηκε από το νεοφεουδαρχικό μοντέλο κομματοκρατίας και διαφθοράς, απεμπολώντας τελικά την αστική της συνείδηση;

Ο αστικός κόσμος της χώρας μας, λοιπόν, δεν είναι οι λίγοι. Αντίθετα, ο αστικός κόσμος της χώρας είναι όλοι εκείνοι που συνιστούν την μεγάλη βάση της αστικής δημοκρατίας στην Ελλάδα και έχουν ως κοινό γνώρισμα την κοινή τους βούληση για τη δημιουργία μιας οργανωμένης και ιεραρχημένης έννομης κοινωνίας που προστατεύει την ατομική ελευθερία και εξασφαλίζει την ευδαιμονία όλων των πολιτών, ενώ ταυτόχρονα σέβεται τους νόμους, τις κοινωνικές αρχές, σέβεται το δημόσιο χρήμα και την περιουσία των άλλων, θέλει να προστατεύσει το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον και ζει με αξιοπρέπεια και εγκράτεια το βίο του. Από τον εργάτη ως τον αγρότη, από τον επιχειρηματία ως τον εργαζόμενο, από τον πένητα ως τον πλούσιο, όσοι υποτάσσουν το ιδιωτικό συμφέρον στο δημόσιο συμφέρον αποτελούν τον αστικό κορμό της χώρας, ο οποίος είναι και ο πραγματικά φιλοπατριωτικός της άξονας.

Ο αστικός αυτός κόσμος αντιλαμβάνεται σήμερα ότι η θυσία της «αστικής συνείδησης» -ως έκφραση της πίστης στο λεγόμενο «κοινωνικό συμβόλαιο»- στο βωμό της ιδιοτέλειας, του εύκολου και παράνομου πλουτισμού, της κομματικής πελατείας και του συνδικαλιστικού κορπορατισμού ήταν ο λάθος δρόμος που μετά από 40 χρόνια οδήγησε τη χώρα στην οικονομική , πολιτική και κοινωνική της χρεοκοπία.

Αυτόν τον δρόμο δεν τον υπέδειξε η κοινωνία. Αντίθετα, τα λεγόμενα αστικά κόμματα προοδευτικά προέκριναν την «ηθική του συμφέροντος» των ηγετών τους και της παρέας τους, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, κρατώντας παράλληλα κοιμισμένο τον αστικό κόσμο σε μια πλάνη ευμάρειας με τα δεσμά της συνενοχής.

Ένα κόκαλο για την κοινωνία. Η μερίδα του λέοντος για τους διεφθαρμένους του συστήματος (πολιτικούς, δικαστές, αξιωματούχους, επιχειρηματίες, καναλάρχες). Η ομερτά και σήμερα καλά κρατεί. Η παρουσία εισαγγελέων που διερεύνησαν σκοτεινές υποθέσεις πολιτικής διαφθοράς και έβγαλαν «λάδι» τους πολιτικούς ενόχους σε τάξεις κομμάτων θα γεννούσε ειρωνικό μειδίαμα, αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο κρίσιμη για τη χώρα.

Οι επερχόμενες εκλογές πραγματοποιούνται με όρους και ρητορική λιντσαρίσματος, που επιβάλλεται από αδιαφανή συμφέροντα που υποκινούν το χάος και αναδεικνύουν την αδυναμία εκπροσώπησης του αστικού κόσμου από το πολιτικό δυναμικό.

Κι αυτό διότι: Πρώτον, οι ηγεσίες των λεγόμενων αστικών κομμάτων ακόμη και σήμερα αδυνατούν να εξεύρουν ένα μίνιμουμ συμφωνηθέντος προεκλογικού προγράμματος.

Δεύτερον, το έλλειμμα δυναμισμού και ικανοτήτων των ηγεσιών των αστικών πολιτικών κομμάτων έχει οδηγήσει στην αποιδελογικοποίηση της πολιτικής τους.

Στην πραγματικότητα οι ηγέτες των αστικών κομμάτων δίδαξαν τους πολίτες να προσαρμόζουν τις αξίες τους στις επιλογές που τους προσέφεραν διαμορφώνοντας μονόδρομους, την ίδια ώρα που μετέτρεψαν την ασφάλεια των πολιτών από ύψιστη υποχρέωση του κράτους σε επισφαλές διακύβευμα.

Είναι ωστόσο ώρα να αποφασίσουμε πού θέλουμε να πάμε.

Στην ελεύθερη αγορά, η καινοτόμα επιχειρηματική πρωτοβουλία παρεισφρέει εκεί που καταγράφεται ένα κενό. Μικρό ή μεγάλο. Το ίδιο συμβαίνει στην πραγματικότητα και στην πολιτική. Οι εκλογές αυτές θα είναι οι πρώτες εκλογές που δεν είναι εκλογές παροχών, ενδεχομένως να καταγραφούν ως εκλογές οργής, ανοίγουν εντούτοις ένα παράθυρο στην επόμενη ημέρα μετεξέλιξης του πολιτικού μας συστήματος. Σε αυτήν την επόμενη ημέρα, ο αστικός κόσμος οφείλει να μην κιοτέψει.

Να μη δειλιάσει μπροστά σε επίπλαστους φόβους και διληματικούς αγχωτισμούς. Να μην παρασυρθεί σε συναισθηματισμούς και άλλες οργίλες εκφράσεις. Να μην παραιτηθεί. Να μην συμβιβαστεί. Σαφώς υπάρχουν ευθύνες που βαραίνουν στις πλάτες του αστικού κόσμου. Στις πλάτες όλων μας. Η συνειδητοποίηση αυτών των ευθυνών δεν μπορεί παρά να είναι η απαρχή της αναγέννησης της αστικής μας συνείδησης προς την αναζήτηση του δρόμου της πολιτικής της αποτύπωσης.

Η πολιτική βέβαια δεν είναι παιχνίδι, είναι μια πολύ σοβαρή δουλειά.

Οι τεντιμποϊσμοί μιας παρέας ανάγωγων στη ρητορική και θυμωμένων πολιτικών που οδηγούν την χώρα στο διχασμό και εξοστρακίζουν την αστική τάξη δεν είναι πολίτική.

Η δαιμονοποίηση μιας ολόκληρης τάξης που διαχειρίζεται τους πόρους ανάπτυξης της χώρας δεν οδηγεί σε έξοδο από την κρίση.

Η θωράκιση της διαφθοράς, με όρους ομερτάς και επιβράβευσης των μεθόδων στα πρόσωπα σύμβολα που καθόρισαν την συμφωνία της σιωπής για 40 χρόνια μεταπολίτευσης, δεν προσδίδει ελπίδα.

Έχουμε όμως σαν Έλληνες την ευκαιρία στις επερχόμενες εκλογές να κατανοήσουμε το μονοπάτι του παρελθόντος στο οποίο μας οδηγούν οι ηγέτες μας, προσπαθώντας να ανασυνθέσουν σκηνές του, και να ξαναζωντανέψουν περασμένες εποχές. Έχουμε μια ευκαιρία να διαμορφώσουμε την ανώτερη δύναμη της θέλησης του Ελληνικού λαού με την οποία σε κάθε αμφίρροπη φάση της ιστορίας μας ανατρέψαμε την επικείμενη καταστροφή και γράψαμε καινούργια ιστορία.

Η Νέα Ελλάδα μπορεί να ξεκινήσει την επόμενη ημέρα των εκλογών, όχι όμως από τους νικητές η τους ηττημένους της απέλπιδος προσπάθειας επιβίωσης του διεφθαρμένου κατεστημένου της χώρας.